Ίδρυση, Δράση και «Αυτοδιάλυση» του ΡΚΚ (ΧIΙΙ)

Ίδρυση KONGRA-GEL – Κατάργηση KADEK

• Βασίλης Κυρατζόπουλος

Με την λήξη του Β’ Ιρακινού Πολέμου, στο Ιράκ εμφανίζεται η αντιπαράθεση Σουνιτών – Σιιτών.

Οι επικρατούσες Δυτικές δυνάμεις επιλύουν το θέμα προωθώντας ως πρώτο μεταπολεμικό Πρόεδρο του Ιράκ, τον Κουρδικής καταγωγής Jalal Talabani (6^ος Πρόεδρος του Ιράκ 7/4/2005 – 24/7/2014).

Το γεγονός αυτό επιφέρει νέα δεδομένα στον «Κουρδικό αγώνα». Με την στήριξη των ΗΠΑ θα συσταθεί η αυτόνομη Κουρδική περιφέρεια, η οποία απαρτίζεται από δύο τμήματα, αυτό που διοικείται από το KDP των Barzani και αυτό που διοικείται από το YNK των Talabani.

Τον Αύγουστο του 2003, το KADEK παρουσίασε έναν λεπτομερή οδικό χάρτη ως ένα συγκεκριμένο, βιώσιμο πλαίσιο για την αντιμετώπιση των παραπόνων των Κούρδων στα περιφερειακά κράτη, με στόχο ξεχωριστές διμερείς διαδικασίες μεταξύ εκπροσώπων των Κούρδων του Ιράκ και των κυβερνήσεων ΤΔ, Ιράκ, Ιράν και Συρίας αντίστοιχα. Το KADEK επίσης ζήτησε ταυτόχρονα συντονισμό μεταξύ των υφιστάμενων Κουρδικών κομμάτων. Ωστόσο, το πρόγραμμα και η οργανωτική δομή του KADEK δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του πολιτικού αγώνα για πλουραλιστική, δημοκρατική πολιτική ζωή. Το γεγονός ότι στα ανώτερα κλιμάκια του KADEK εμφανίζονται τα ίδια πρόσωπα με του ΡΚΚ, τροφοδότησε κακοπροαίρετες και απορριπτικές αντιλήψεις ότι το KADEK είναι απλή συνέχεια του PKK. Αυτό, με τη σειρά του, αμαύρωσε τις διεθνείς προσπάθειες και επηρέασε αρνητικά την προβλεπόμενη διαδικασία εκδημοκρατισμού του KADEK. Έτσι τέλη Οκτωβρίου του 2003 διαλύεται το KADEK προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για μια νέα, πιο δημοκρατική οργανωτική δομή που επιτρέπει ευρύτερη συμμετοχή των απανταχού Κουρδικών οργανώσεων.

Στις 20/9/2003 στο ΔΚ και στην πόλη Ayn al-Arab ή Kobani ή Kobane, ιδρύεται το Κουρδικό Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (Partiya Yekîtiya Demokrat, PYD). Το PYD θα γίνει μέλος του KCK, επίσης θα γίνει δεκτό ως συμβουλευτικό μέλος (consultative member) και στη Σοσιαλιστική Διεθνή. Η ΤΔ από την πρώτη περίοδο ίδρυσής του προσπαθεί να το ταυτίσει με το ΡΚΚ και να το εντάξει στις Δυτικές καταστάσεις των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Το Νοέμβριο του 2003 θα ανακοινωθεί η ίδρυση του Συνεδρίου του Κουρδικού Λαού (KONGRA-GEL). Το Συνέδριο που θα συγκληθεί την περίοδο 27/10 – 6/11 του 2003 με 360 σύνεδρους, θα θεωρηθεί και το Ιδρυτικό Συνέδριο του KONGRA-GEL. Στο πρώτο κομματικό πρόγραμμα ανακοινώθηκαν τα [60]:

• Στον 21^ο αι. η «πληροφορία» αποτελεί το σημαντικότερο στρατηγικό όπλο, με τα τεχνολογικά μέσα που προσφέρονται η κατοχή και προσπέλαση σε κάθε «πληροφορία» έχει απλοποιηθεί.
• Ο πραγματικός σοσιαλισμός μένει στάσιμος, ο καπιταλισμός ανανεώνεται.
• Στην ανθρώπινη ιστορία για πρώτη φορά στα θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων, δημοκρατίας και περιβάλλοντος, συμφωνούν ομόφωνα οι ηγεμονικές και οι αντικαθεστωτικές τάξεις.
• Οι πρακτικές επίλυσης των προβλημάτων του 20^ου αι. της Μέσης Ανατολής έχουν ναυαγήσει. Στην ανοικοδόμηση της Μέσης Ανατολής ο Κουρδικός παράγοντας έχει μεγάλη σημασία. Άρα η εθνική ταυτότητα του ελεύθερου Κούρδου είναι ταυτόσημη με την εθνική ταυτότητα του Μεσανατολίτη.
• Το να συστήνουμε και να διαλύουμε έθνη-κράτη πλέον στον 21^ο αι δεν έχει καμία έννοια. Το παν είναι η εφαρμογή μίας πολυπολιτισμικής δημοκρατίας.
• Η σύσταση μίας οικολογικής δημοκρατικής κοινωνίας απαιτεί σύγχρονα εκπαιδευτικά και πολιτισμικά δεδομένα.
• Εξελίσσεται η ανά τους αιώνες σημασία και αξία της γυναίκας στην παραγωγή.
• Ο οικολογικός δημοκρατικός αγώνας των Κούρδων θα συνεχιστεί σε ΤΔ, Ιράν, Ιράκ, Συρία και μεταξύ των αγωνιστών της διασποράς, παρά τις καταστροφικές και μειωτικές πρακτικές που εφαρμόστηκαν στον Κουρδικό λαό.
• Η λύση δεν βρίσκεται ούτε στη θρησκεία, ούτε στον εθνικισμό, ούτε στην Ισλαμική φεουδαρχία, ούτε στο Δυτικό εθνοκαπιταλισμό.

Με τις προαναφερμένες θέσεις από τα τέλη του 2003, όταν το ΑΚΡ εδραιώνεται στην ΤΔ, μεταξύ των Κούρδων καλλιεργείται η ιδέα ίδρυσης ενός θεσμού, που θα αγκαλιάζει όλες τις Κουρδικές οργανώσεις ανά την υφήλιο.

Από στρατιωτικής πλευράς, αντάρτες σταθμεύουν και εκπαιδεύονται σε στρατόπεδα στο εξωτερικό. Στρατόπεδα και εκπαιδευτικά κέντρα στο Ιράκ είναι: Zap, Metina, Avaşin, Haftanin, Dole-Koge, Martyr Harun, Kalaturka, West Front, Hakurk, Lolan και Kelereş. Από αυτά στο Kalaturka διεξάγεται «πολιτική εκπαίδευση» για τους νεοσύλλεκτους, στο Lolan η αντίστοιχη εκπαίδευση στα όπλα, ενώ στο εκπαιδευτικό κέντρο Dole-Koge διδάσκονται μέθοδοι δημιουργίας πολιτικής αναρχίας.

Με αίτημα του Öcalan, την περίοδο 16 – 26/5/2004, παρουσία 278 μελών και 200 παρατηρητών, θα συνέλθει η «έκτακτη» Β’ ΓΣ του KONGRA GEL. Όταν η ΤΔ ψηφίζει τους «Νόμους Εξυγίανσης», στο Kandil οι συζητήσεις εστιάζονται στις ανακοινώσεις των ΗΠΑ και ΝΑΤΟ περί διαμόρφωσης της ΔΜΑ!

Όταν Απρίλιο του 2004 δημοσιεύεται η αυτοκριτική του Öcalan περί δράσης του PKK[61], η Διοικούσα Επιτροπή του KONGRA GEL εκτός των αλλαγών του καταστατικού θα επισημάνει τα εξής[62]:

• Παρόλες τις προσπάθειες, μετά το ΡΚΚ και το KONGRA GEL προστέθηκε στις διεθνείς καταστάσεις των τρομοκρατικών οργανώσεων.
• Οι ΗΠΑ υλοποιούν το σχέδιο περί ΔΜΑ αν και ο κεντρικός άξονας του νέου συστήματος λειτουργεί σε Ευρώπη και Άπω Ανατολή.
• Οι ΗΠΑ ασχολούνται με την επίλυση του «Κουρδικού ζητήματος», όχι εν όλω αλλά όσον αφορά τα συμφέροντά τους.
• Αν και η ΤΔ ανακοινώνει τους «Νόμους Εξυγίανσης», η πολιτική άρνησης ύπαρξης του Κουρδικού λαού και η καταστροφή των Κούρδων συνεχίζεται.
• Μετά την κατάληψη του Ιράκ από τις ΗΠΑ, αναμένονται βαθιές αλλαγές σε Συρία και Ιράν. Άρα σε ΝΚ και ΔΚ πρέπει να προχωρήσουμε στη σύσταση ομοσπονδίας με στόχο την επίτευξη μίας οικολογικής δημοκρατικής κοινωνίας.
• Κατόπιν των πολιτικών εξελίξεων στην ΤΔ και της ανόδου στην εξουσία του ΑΚΡ, το οποίο τηρεί την στρατηγική «ούτε πόλεμος ούτε ειρήνη», επιβάλλεται να συσταθεί η επιτροπή επαναλειτουργίας του ΡΚΚ!
• Να συσταθεί 30μελής Διοικούσα Επιτροπή (το 40% να απαρτίζεται από γυναίκες) και 10μελής Πειθαρχική Επιτροπή.

Το 2004 στο ΑΚ θα ιδρυθεί το Κόμμα Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν (PJAK, Partiya Jiyana Azad a Kurdistanê). Από την ίδρυσή του το PJAK στοχεύει στην αυτοδιάθεση του ΑΚ. Με την ίδρυση του γυναικείου τμήματος, που αποτελεί το 50% των δυνάμεών του, θα θεωρηθεί εχθρικό από τις Ιρανικές αρχές. Στις ένοπλες διενέξεις που είχε με τα Ιρανικά Σώματα Ασφαλείας την περίοδο 2004 – 2009, οι Ιρανοί θα απολέσουν 120 άτομα. Το PJAK από την ίδρυσή του και μετά το 2009 και από τις ΗΠΑ εντάσσεται στην κατάσταση «τρομοκρατικών οργανώσεων». Από τον Ιούλιο του 2004 το Ιράν θα εντάξει και το ΡΚΚ στις τρομοκρατικές οργανώσεις και θα περιορίσει την άμεση στήριξη προς το ΡΚΚ.

Επανίδρυση του ΡΚΚ

Ο Murat Karayılan ως αντιπρόεδρος του ΡΚΚ, που μετά την σύλληψη του Öcalan ανέλαβε την διοίκηση στο πεδίο, την 1/6/2004ανακοινώνει ότι το ΡΚΚ αναστέλλει την εκεχειρία και κηρύττει πόλεμο κατά της ΤΔ. Ο πόλεμος δεν θα περιοριστεί στο ΒΚ αλλά θα διεξαχθεί σ’ όλη την Τουρκική επικράτεια.

Την περίοδο 28/3 – 4/4/2005 θα υλοποιηθεί η επανιδρυτική ΓΣ του ΡΚΚ. Η συνέλευση θα συσκεφθεί στο ΝΚ στην ορεινή περιφέρεια Xinêre, όπου θα παραβρεθούν 205 μέλη. Στην εναρκτήρια ομιλία, η επαναλειτουργία του ΡΚΚ αιτιολογείται ως: «Υπό την πίεση των γεγονότων που έχουν δρομολογηθεί στον 21^ο αι. για την Μέση Ανατολή, και υπό την αρχή της οικολογικής δημοκρατικής κοινωνίας που έθεσε το Κόμμα των Συλλόγων του Κουρδιστάν (KKK, Koma Komelên Kürdistan), κρίνεται αναγκαία η επανίδρυση του ΡΚΚ.»[63].

Κατά την διάρκεια της ΓΣ, βάσει των υποδείξεων του Öcalan, εγκρίθηκε το πρόγραμμα και το καταστατικό του νέου ΡΚΚ. Η σημαία και το έμβλημα του ERNK θα υιοθετηθούν ως νέα σημαία και έμβλημα του ΡΚΚ. Ειδικά θα τονιστεί ότι το KONGRA GEL είναι ανεπαρκές στο να ανταπεξέλθει στις νέες πολιτικές απαιτήσεις που δρομολογούνται στη ΔΜΑ.

Την περίοδο αυτή ο Öcalan θα αναπτύξει την θεωρία περί «Δημοκρατικής Συνομοσπονδίας» (Demokratik Konfederalizm)[64], η οποία θα δημοσιευτεί στις 21/3/2005. Έτσι στην Γ’ έκτακτη ΓΣ του KONGRA GEL (4-21/5/2005) η εν λόγω κοινωνικοπολιτική θέση θα υιοθετηθεί ως το μελλοντικό σύστημα του KONGRA GEL, που θα αγκαλιάσει όλους τους Κούρδους[65] και θα εφαρμοστεί στις Κουρδικές οργανώσεις που θα έχουν οργανωθεί στο ΚΚΚ.

Εκτός της δολοφονίας του Hikmet Fidan στις 6/7/2005 στο Αμιδά (Diyarbakır), στις 17/7/2005 θα δολοφονηθεί στη Βιέννη ο αντιπρόσωπος του ΡΚΚ στην Αυστρία Hasan Özen και στις 12/2/2006 ο τέως αντιπρόσωπος του ΡΚΚ στο Ε.Σ., Kani Yılmaz θα δολοφονηθεί στο ΝΚ. Εικάζεται ότι όλοι εκτελέστηκαν ως αντιπολιτευόμενοι στον «ιδρυτή ηγέτη»[66]. Από την άλλη οι αντιπρόσωποι του ΡΚΚ, δυσκολεύονταν ανά πενταετία να παρουσιάζονται στα κρατικά όργανα των Δυτικών χωρών με διαφορετικές πολιτικές θέσεις και στόχους…

Το ΡΚΚ από 2/7/2005 ναρκοθετώντας εθνική οδό πλησίον του Bingöl (Μπινγκόλ, Ρωμανούπολη) , θα επιδοθεί σε τρομοκρατικές επιθέσεις. Σε έξι επιθέσεις σε διάφορα σημεία της ΤΔ μέχρι τέλη Νοεμβρίου θα χάσουν τη ζωή τους 19 άτομα και θα τραυματιστούν άλλα 13.

Σε διάφορες μορφές η δράση του ΡΚΚ την περίοδο 1984 – 2005 έχει στοιχίσει τη ζωή τουλάχιστον 40.000 ανθρώπων με εκατοντάδες χιλιάδες τραυματίες. Στην ΤΔ καταργήθηκαν 939 χωριά και 2019 οικισμοί και με αναγκαστικά μέτρα μετοίκησαν 728.000 – 946.000 άτομα (εσωτερικά ή/και εξωτερικά). Η ΤΔ όπως αναφέρει η Ειδική Ακαδημαϊκή Επιτροπή, ως άμεσες δαπάνες για την «πάταξη των αποσχιστικών δυνάμεων» διέθεσε 53.952.400.000 $ΗΠΑ. Λόγω έλλειψης δεδομένων η Ειδική Ακαδημαϊκή Επιτροπή αδυνατούσε να υπολογίσει τις έμμεσες ζημίες[67].

Οι επιθέσεις του 2005 θα συνεχιστούν και το 2006, όπου οι επιθέσεις της νέας πορείας του PKK που ξεκίνησαν από την 1/6/2004 χαρακτηρίζονται από την ηγεσία του ΡΚΚ ως «απάντηση στην πολιτική του ολοκληρωτικού αφανισμού των Κούρδων που εφαρμόζεται από την ΤΔ»[68]. Έτσι στις 17 – 23/4/2006 θα συγκληθεί ΓΣ, στην οποία καλούνται όλες οι Κουρδικές οργανώσεις να ενσωματωθούν στο ΚΚΚ με τις αρχές της Δημοκρατικής Συνομοσπονδίας. Παράλληλα καλούνται σε διάλογο τα έθνη-κράτη της περιφέρειας να στηρίξουν το εγχείρημα με την προϋπόθεση ότι οι Κούρδοι δεν διεκδικούν την αλλαγή των συνόρων στην ΔΜΑ. Η συνέλευση απαιτεί την απελευθέρωση του Öcalan.

Την περίοδο 2006 – 2009, στο ΒΚ θα σημειωθούν τουλάχιστον άλλες 77 επιθέσεις – εμπλοκές μεταξύ ΡΚΚ και Τουρκικών Σωμάτων Ασφαλείας, ήτοι: 2006 (12), 2007 (18), 2008 (38), 2009 (9). Παρότι στις 29/9/2006 ο Karayılan από το Kandil θα ανακοινώσει μονόπλευρη εκεχειρία που θα ίσχυε από την 1/10/2006, ο RTE δηλώνοντας «η ΤΔ δεν συναλλάσσεται με τρομοκράτες», θα απορρίψει την πρόταση[69]. Τότε το ΡΚΚ δηλώνει ότι θα τηρήσει την εκεχειρία για την ομαλή διεξαγωγή των Βουλευτικών εκλογών που θα τελεστούν στην ΤΔ στις 22/7/2007 και του δημοψηφίσματος που θα διενεργηθεί στις 21/10/2007.

• Συνεχίζεται ->

Σημειώσεις

[60] Κοίτα περιοδικό Serxwebûn τευχ. 263 Νοέμβριο 2003.

[61] Κοίτα περιοδικό Serxwebûn τεύχη 269 – 270 Μάιο – Ιούνιο 2004.

[62] Κοίτα περιοδικό Serxwebûn τευχ. 270 Ιούνιο 2004.

[63] Κοίτα περιοδικό Serxwebûn τευχ. 280, Απρίλιο 2005.

[64] Βαθιά επηρεασμένος από την θεωρία κοινωνικής οικολογίας του Murray Bookchin (γ.14/1/1921 – θ. 30/7/2006). Κοίτα Abdullah Ocalan, Democratic Confederalism, εκδ. οικ. Transmedia Publishing Ltd., London 2011, ΗνΒ.

[65] Κοίτα περιοδικό Serxwebûn τευχ. 282, Ιούνιο 2005.

[66] Κοίτα άρθρο – μελέτη Cenker Korhan Demir, Öğrenen Örgütler ve Terör Örgütleri Bağlamında PKK, περιοδικό Uluslararası İlişkiler, τομ.5, τευχ.19, σελ. 57 – 88, Άγκυρα 2008, σελ.68.

[67] Κοίτα έκθεση Servet Mutlu, Ayrılıkçı PKK Terörünün Ekonomik Maaliyeti, Άγκυρα 2008.

[68] Κοίτα περιοδικό Serxwebûn τευχ. 294, Ιούνιο 2006.

[69] Κοίτα Turkey’s PKK declares ceasefire