12 Ιουλίου 1958. Η ημέρα που η ΕΟΚΑ αποφάσισε να απαντήσει στις θηριωδίες της συνεργασίας Άγγλων και ΤΜΤ.
Στον απελευθερωτικό αγώνα του 1955 έως το 1959, ο Ελληνισμός της Κύπρου βρέθηκε αντιμέτωπος με τις σκευωρίες των Άγγλων, σε συνεργασία με τους τρομοκράτες της τουρκικής ΤΜΤ.
Αναλυτική περιγραφή, με πλήρεις λεπτομέρειες, του σημαντικότερου αυτού γεγονότος περιλαμβάνεται σε άρθρο της κ. Φανούλας Αργυρού, που δημοσιεύθηκε στην Agora Dialogue τον Ιούνιο του 2024.
Οι τρομοκράτες της ΤΜΤ δολοφονούσαν αθώους Έλληνες πολίτες ήδη από το 1956.
Αποκορύφωμα αποτέλεσε η συνεργασία τους στο έγκλημα του Κιόνελι, στις 12 Ιουνίου 1958.
Έλληνες από τον Κοντεμένο παραδόθηκαν στους Τούρκους για να σφαγιαστούν. Οκτώ έχασαν τη ζωή τους και πολλοί άλλοι τραυματίστηκαν.
Η Κύπρος βρισκόταν σε αναβρασμό. Οι Έλληνες ζητούσαν προστασία από την ΕΟΚΑ, διαδηλώνοντας με το σύνθημα «Διγενή, δώσε μας όπλα». Ο Μακάριος, σύμφωνα με σχετικές μαρτυρίες, συμβούλευε τον Γρίβα «να ρίξει μερικές βόμβες για να διαλύσει τον τουρκικό όχλο…».
Ο Γρίβας, ωστόσο, προσπαθούσε με κάθε τρόπο να αποφύγει το άνοιγμα ενός νέου μετώπου.
Από την αρχή του αγώνα είχε υποσχεθεί προς τους Τουρκοκυπρίους ότι «θα σεβόταν την ασφάλεια και την αξιοπρέπειά τους».
Οι Έλληνες όμως απαιτούσαν προστασία. Ανησυχούσαν για τις δυνατότητες της ΕΟΚΑ και ζητούσαν αντίποινα.
Ξαφνικά, το απόγευμα της 12ης Ιουλίου, έναν μήνα μετά το έγκλημα του Κιόνελι, το ραδιόφωνο ανακοίνωσε:
«Παρά το χωριό Σιάτος έγινε ένοπλη επίθεση εναντίον λεωφορείου που κατευθυνόταν προς τη Σίντα. Πέντε Τούρκοι έχασαν τη ζωή τους…»
Ήταν όλοι αθώοι, όπως αθώα ήταν και τα δεκάδες Ελληνικά θύματα της τουρκικής θηριωδίας.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες η ΤΜΤ ζήτησε εκεχειρία. Ο αριθμός των θυμάτων ήταν πλέον περίπου ο ίδιος μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων.
Αυτά είναι τα γεγονότα εκείνων των ημερών.
Τόσα χρόνια αργότερα, όμως, πώς αντιλαμβάνεται εκείνη την περίοδο ο Ελληνισμός της Κύπρου;
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι γεμάτα από νέους «ιστορικούς» και αυτόκλητους «γνώστες» που ισχυρίζονται ότι το έγκλημα του Κιόνελι ήταν αντίποινα για την επίθεση στη Σίντα.
Το γεγονός ότι το Κιόνελι προηγήθηκε της Σίντας κατά τριάντα ολόκληρες ημέρες αντιμετωπίζεται ως μια… ασήμαντη λεπτομέρεια.
Στο τέλος της ημέρας, ίσως είχε δίκαιο ο Mark Twain:
«Η αλήθεια δεν έχει καμία άμυνα απέναντι σε έναν ανόητο που είναι αποφασισμένος να πιστέψει ένα ψέμα.»
- Ο Ερμής Τσιατίνης είναι αρθρογράφος και ερευνητής με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το Κυπριακό, τις διεθνείς σχέσεις και τα ζητήματα δημοκρατίας, ιστορικής μνήμης και δημόσιας πολιτικής. Μέσα από τα κείμενά του επιδιώκει να συμβάλει στον δημόσιο διάλογο με τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία και κριτική σκέψη. Οι ιδιότητες και οι δραστηριότητες που αναφέρονται αποτελούν κυρίως αντιπροσωπευτικά στοιχεία της μέχρι σήμερα πορείας και προσφοράς του.