Οπτικοί μονόλογοι (ομπρέλα)

Αλλοτινό καταφύγιο, έσπασε.

Ό,τι προστάτευε, η κάθε σταγόνα βροχής, μαζί της το πήρε.

Τίποτα πίσω δεν άφησε.

Ούτε άρωμα. Ούτε καν έναν ήχο.

Σε πόρτα κλειστή, με πλώρη καραβιού και ξεφτισμένη μπογιά, κάποιος ακόμη περιμένει.