Οπτικοί μονόλογοι

Τα βήματα γρήγορα. Δυό δυό τα σκαλιά ανέβαιναν.

Χρόνια την άνοδο αυτή περίμεναν.
Από πίσω τους, η Ύβρις. Σώμα δεύτερο.

Ό,τι βαθιά κρυμμένο ήταν, εκείνη το ξύπνησε.

Στο πρώτο κιόλας σκαλί.

Η Άτη από μια σκιά κοιτούσε και μονάχα μειδιούσε.

Η Νέμεσις του καθενός δεν ήθελε ακόμη να φανεί.

Την Τίσιν όλοι φοβήθηκαν να την καλέσουν και δεν είπαν το όνομά της.

Κανείς δεν κατάλαβε. Είχε ήδη έρθει.