Το Κάλεσμα της Ελευθερίας

ΤΗΕ INSCRIPTION ON THE STATUE OF LIBERTY

GIVE ME YOUR TIRED, YOUR POOR,

   YOUR HUDDLED MASSES, YEARNING TO BREATHE FREE,

       THE WRETCHED REFUSE OF YOUR TEEMING SHORE,

       SEND THEM, THE HOMELESS, TEMPEST TOST TO ME,

 I LIFT MY LAMP BEFORE THE GOLDEN DOOR.

Η ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΣΤΟ ΑΓΑΛΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ

               ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΤΟΥΣ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ ΣΑΣ,

                  ΤΑ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΕΝΑ ΠΛΗΘΗ, ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ,

 ΤΑ ΚΑΚΟΤΥΧΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΑΦΟΡΤΩΝ ΑΚΤΩΝ ΣΑΣ,

          ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟΥΣ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΣΠΙΤΙ, ΠΑΝΩ ΜΟΥ ΣΑΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ,

 ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΜΟΥ ΣΗΚΩΝΩ ΜΠΡΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΗ ΧΡΥΣΗ.

        (μετάφραση του γράφοντος)

• Δρ. Άκης Χατζηχαμπής, πρώην πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αυτές τες μέρες, που ζούμε τόσο έντονα την ανθρωπιστική κρίση από τη Συρία και αλλού, είναι καλό να επαναφέρουμε στη μνήμη την πρωταρχικώς ανθρωπιστική όψη της ελευθερίας ως οδηγό της συνειδησιακή στάσης, και μάλιστα αφού, όπως έγραψε ο Ζιαν Ζενέ, οι αλήθειες δοκιμάζονται πάνω στο τεντωμένο σχοινί, δηλαδή σε καταστάσεις κρίσης και όχι ομαλότητας. Είναι σε τέτοιες καταστάσεις που δοκιμάζεται και αποκαλύπτεται η αλήθεια ή η υποκρισία των πεποιθήσεων.

Το άγαλμα της Ελευθερίας, δώρο φιλίας και φιλελευθερισμού των Γάλλων προς τους Αμερικανούς σε εποχές που τα ιδανικά είχαν ουσιαστικό αντίκρυσμα, δεν είναι όμως απλώς ένα σύμβολο του ιδανικού το οποίο εκφράζεται στην ιδέα την οποια παριστανει.

Είναι προ πάντων το σύμβολο μιας πραγματικότητας – του ιστορικού υποβάθρου της δημιουργίας και εξέλιξης της Αμερικής μέσα από τη μετανάστευση πληθών ανθρώπων οι οποίοι άφησαν πίσω τους την αθλιότητα της ζωής τους στην τότε Ευρώπη της ανελευθερίας, της ανισότητας, της φτώχειας και της εκμετάλλευσης, με το όραμα μιας νέας ζωής σε μια νέα και ελεύθερη χώρα που τους δέχθηκε και τους αφομοίωσε.

Η επιγραφή στο άγαλμα της Ελευθερίας, στα πόδια της οποίας βρίσκεται μια σπασμένη αλυσίδα για να δείχνη τη διάρρηξη των δεσμών της καταπίεσης, αποτυπώνει ακριβώς την πραγματικότητα αυτή.

Η Ελευθερία δεν καλεί τους ευτυχισμένους, οι οποίοι δεν έχουν την ανάγκη της, αλλά τους φτωχούς και τους δυστυχισμένους, τους κακότυχους και τους καταφρονημένους, τους ανέστιους και τους κουρασμένους της ζωής, τους εκτός της εγωιστικως ευημερούσας κοινωνίας του τόπου τους, που ζητούν να έχουν την ευκαιρία να ζήσουν μια ελεύθερη και αξιοπρεπή ζωή απαλλαγμένη από τα φοβερά βάρη που είχαν την ατυχία να υφίστανται εκεί.

Είναι γι’ αυτούς που η Ελευθερία σηκώνει το φανάρι της για να περάσουν τη χρυσή πόρτα που οδηγεί στο όραμα για μια καλύτερη ζωή.

Η Ελευθερία δεν θέλει τους περήφανους και τους εγωιστές, που η αντίληψη τους της ελευθερίας είναι συνάρτηση του πλούτου και της δύναμης τους και που χωρίς αυτά θα ήσαν γυμνοί και ανάξιοι της.

Η Ελευθερία θέλει τους ταπεινούς και τους κατατρεγμένους, τα σκουπίδια της ευημερίας, που, έχοντας γνωρίσει την αθλιότητα του ανελεύθερου, ποθούν την ελευθερία και την αξιοπρέπεια σαν τον αέρα που αναπνέουν.

Η σημερινή Ευρώπη, πρεσβεύοντας την κατοχή της παγκόσμιας πρωτοκαθεδρίας στα θεμελιακά δικαιώματα και ελευθερίες και στον πολιτισμό, ιδανικά αναγόμενα στες ανθρωποκεντρικές αρχαιοελληνικές της καταβολές, δοκιμάζεται σε μια από τες καταστάσεις κρίσης, η ανταπόκριση στες οποίες είναι πάντοτε συνάρτηση του συνειδησιακού βιώματος.