Εμείς και η Τουρκία – Πόλεμος και Ειρήνη
Ο πόλεμος είναι η έσχατη και πιο ολοκληρωτική μορφή ένοπλης σύγκρουσης.
Και σίγουρα κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα ήθελε να ζήσει τις οδυνηρές συνέπειες του.
Συνέπειες που έχουν να κάνουν ανθρώπινες απώλειες, ανείπωτο ανθρώπινο πόνο και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές.
Παρ΄ όλα αυτά η αποφυγή ενός πολέμου δεν μπορεί να εδράζεται σε “ευσεβοποθισμούς”. Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας και ο εφησυχασμός δημιουργούν ψεύτικες πεποιθήσεις που διαμορφώνονται με βάση το τι θα θέλαμε να συμβαίνει και όχι με βάση την αντικειμενική πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα διδάσκει πως για να αποφύγεις ένα πόλεμο δεν αρκούν μόνο οι δικές σου καλές προθέσεις και διαθέσεις. Γιατί η καλή πρόθεση και επιθυμία κάθε υγειούς σκεπτόμενου ανθρώπου είναι εκ παραλλήλου αντίθετες με τα στυγνά συμφέροντα (γεωπολιτικά και άλλα), τις κρίσεις εξουσίας και τις σκληρές εξαρτήσεις που τεχνηέντως δημιουργούνται από τους λεγόμενους «ισχυρούς της γης». Αυτούς που κατά κανόνα καταπατούν κάθε ανθρώπινο δικαίωμα και καταφρονούν τους φτωχούς και τους αδυνάτους.
«Βούτυρο ή τανκς»
Το δίλημμα «βούτυρο ή τανκς», (σύνθημα των φτωχών στον Α΄ Παγκόσμιο), δεν έχει στην πραγματικότητα καμιά πρακτική αξία. Διότι, «βούτυρο και τανκς» πάνε δυστυχώς πάντα μαζί… Κακά τα ψέματα. για να έχεις ειρήνη πρέπει να έχεις απαραίτητα και ισχυρές ένοπλες δυνάμεις.
Η σύγχρονη οικονομική προσέγγιση αποφεύγει αυτό το απόλυτο δίλημμα. Αναλύεται συχνά από ειδικούς ως ζήτημα ισορροπίας, καθώς μια ισχυρή οικονομία («βούτυρο») χρηματοδοτεί την άμυνα, ενώ η επένδυση στην ασφάλεια («κανόνια») εξασφαλίζει τη σταθερότητα που απαιτείται για την ευημερία.
Κατά συνέπια για την αποφυγή του πολέμου, πάντα πρέπει να προτάσσονται ένας ουσιαστικός διάλογος, ο αλληλοσεβασμός και η ισχυρή διπλωματία. Όλα αυτά απαραίτητα πρέπει να πλαισιώνονται με πανίσχυρες ένοπλες δυνάμεις, ώστε να εξασφαλίζουν ισορροπία ισχύος σε κάθε επίπεδο. Αυτή είναι η απάντηση σε όποιον επιβουλεύεται τη εθνική σου κυριαρχία. Το πανάρχαιο ρητό «αν θες ειρήνη προετοιμάσου για πόλεμο» δεν είναι ένας «ευσεβής πόθος», αλλά μια στυγνή πραγματικότητα.
Εμείς και η Τουρκία
Ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία για την θεσμοθέτηση της Γαλάζιας Πατρίδας (MAVI VATAN), είναι μια πράξη που στην πραγματικότητα ισοδυναμεί με ΚΗΡΥΞΗ ΠΟΛΕΜΟΥ. Κατά συνέπια δεν μπορεί να μείνει ανταπάντηση. Και δεν μπορεί να μείνει ανταπάντηση. Και μην κάνουμε το λάθος να τη συγκρίνουμε αυτή την ενέργεια της Άγκυρας με το γνωστό «casus belli». Διότι δεν πρόκειται για άλλη μια ρητορική έξαρση, αλλά για επίσημη νομική σφραγίδα μιας επεκτατικής στρατηγικής που στοχεύει ευθέως την εθνική μας κυριαρχία. Και σε αυτή την πρόκληση οφείλουμε να απαντήσουμε άμεσα και αποτελεσματικά. Να ενημερώσουμε τους «συμμάχους» στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και να απαιτήσουμε να πάρουν ξεκάθαρη θέση, βάζοντας τέλος στις ίσες αποστάσεις. Να καταγγείλουμε την επεκτατική πολιτική της Τουρκίας στον Ο.Η.Ε. και όπου αλλού είναι απαραίτητο. Καθώς επίσης να διεκδικήσουμε επιτέλους τη ελευθέριά κάθε σπιθαμής κατεχόμενής γης στην Κύπρο.
Σε διαφορετική περίπτωση οι έχοντες στα χέρια τους τις τύχες τους Έθνους θα είναι υπόλογοι έναντι της ιστορίας.
Υστερόγραφο: Το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» είναι εκεί και απειλεί την υφιστάμενη κατάσταση. Έχουμε υποχρέωση να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια μέσω του Διεθνούς Δικαίου και του διαλόγου μόνο στη βάση της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Τελεία!
Οι τελευταίες πληροφορίες κάνουν λόγο για δεύτερες σκέψεις στην Άγκυρα. Καλοδεχούμενη κάθε νέα λογική προσέγγιση από την γείτονα χώρα. Σε διαφορετική περίπτωση να είμαστε έτοιμοι να την αντιμετωπίσουμε αποφασιστικά και αποτελεσματικά. Η υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων δεν πρέπει να τίθεται υπό διαπραγμάτευση.
- Ακαδημαϊκός – Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Από το Μονάγρι Λεμεσού av.avgoustinοs@gmail.com