Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης: Θετικές και αρνητικές συνέπειες από τη χρήση τους
Μια γενιά μεγαλώνει φορτωμένη θλίψη, μια γενιά μεγαλώνει χωρίς θετικά πρότυπα.
Είναι σίγουρο πως τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (social media) ή διαδικτυακές πλατφόρμες μας εξυπηρετούν σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Σήμερα μπορούμε να επικοινωνήσουμε με ανθρώπους μακρινούς που τα παλιά χρόνια ήταν σχεδόν αδύνατη κάθε επικοινωνία μαζί τους.
Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης μας επιτρέπουν να ανακαλύψουμε παλιούς φίλους, παλιούς συμμαθητές, παλιούς γνωστούς μας από το σχολείο το στρατό, ανθρώπους που σε διαφορετική περίπτωση ίσως να μην τους συναντούσαμε ποτέ ξανά!
Θυμάμαι πριν μερικά χρόνια, κάθε Χριστούγεννα να στέλνω αμέτρητες ευχετήριες κάρτες με το ταχυδρομείο, κάτι που επαναλαμβανόταν και σε άλλες περιπτώσεις όπως οι γιορτές της Λαμπρής, οι ονομαστικές εορτές, οι εορτές γενεθλίων κ.τλ. Όλα αυτά άλλαξαν, και άλλαξαν ριζικά χάρη στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Θυμάμαι ακόμα τα νεανικά μας χρόνια στον στρατό με πόση προσμονή περιμέναμε ένα γράμμα από τους δικούς μας και τους πολύ αγαπημένους μας αλλά κι αργότερα στα φοιτητικά μας χρόνια, όταν το γράμμα έπρεπε να διαβεί βουνά και θάλασσές για να φθάσει στα χέρια μας. Το περιμέναμε κι όταν αργούσε να φθάσει η προσμονή ήταν βασανιστική. Θα διερωτηθείτε! Χάθηκε βρε παιδί μου ένα τηλεφώνημα! Αστειεύεστε! Όσο και να σας φαίνεται ακραίο, οι περισσότεροι δεν γνωρίζαμε καν πως τηλεφωνούν από τον έναν τόπο στον άλλο. Ούτε και χρήματα υπήρχαν για τέτοιες πολυτέλειες.
Έκανα αυτόν τον πρόλογο που θα μπορούσε να ήταν και πολύ μακρύτερος, για να γίνει μια σύγκριση με το τι ακριβώς συμβαίνει σήμερα που όλα αυτά υπέρ-απλοποιήθηκαν. Σήμερα αρκεί το πάτημα ενός πλήκτρου και το μήνυμα με ευχές ή οτιδήποτε άλλο φθάνει στον όπου γης αποδέκτη σαν αστραπή! Και βλέπεις και ακούς όποιον θέλεις κάθε ώρα και στιγμή. Και πληρώνεις λογαριασμούς και διεκπεραιώνεις υποθέσεις δύσκολες από απόσταση και άλλα πολλά που είμαι σίγουρος πως όλοι τα ξέρετε και δεν χρειάζεται να σας τα υπομνήσω εγώ.
Πρόκειται για ένα πραγματικό θαύμα. Το θαύμα της ψηφιακής τεχνολογίας που μας δίνει καθημερινά λύσεις και διευκολύνει αφάνταστα τη ζωή μας. Ωστόσο δεν είναι πάντα όλα θετικά. Δυστυχώς οι δυσμενείς, κρυφές και εν πολλοίς καταστροφικές συνέπειες αυτής της φαινομενικά όμορφης για τους πολλούς ιστορίας είναι πολύ περισσότερες. Απρόσμενα αρνητικά γεγονότα που συμβαίνουν πέρα από τον άμεσο έλεγχό μας και δημιουργούν δυσάρεστες καταστάσεις στη ζωή μας. Παραδείγματα υπάρχουν πολλά. Μια γνωριμία στο διαδίκτυο με ένα άνθρωπο που μοιάζει με Άγγελο και στο τέλος αποδεικνύεται σατανάς! Η πληρωμή ενός λογαριασμού ή μεταφορά χρημάτων που τα τρώει η μαύρη τρύπα μιας εξαιρετικά οργανωμένης εγκληματικής οργάνωσης. Και πλήθος κωδικών στη ζωή μας που θολώνουν καθημερινά το μυαλό μας! Κωδικοί για τις τράπεζες (γίναμε όλοι αιχμάλωτοι των τραπεζών που για να κάνεις τη δουλειά σου που επείγει θέλεις ραντεβού!), κωδικοί για τις ασφάλειες, κωδικοί για την εφορία, κωδικοί για την επικοινωνία… Κωδικοί που πρέπει να αλλάζουν κάθε λίγο επειδή παραμονεύουν κάθε λογής απατεώνες οι οποίοι χρησιμοποιούν σατανικές μεθόδους για να παραπλανήσουν τους πολίτες, εκμεταλλευόμενοι συνήθως την τεχνολογία ή την καλή πίστη των θυμάτων τους! Και οι οθόνες! Η μισή μας ζωή πίσω από μια οθόνη (smartphone, tablet, τηλεόραση, υπολογιστές) με πολλές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία, τη γνωστική ανάπτυξη και την καθημερινότητα, ιδιαιτέρως των παιδιών και των εφήβων.
Κοντά σε όλα αυτά, εκεί που νομίζεις πως απέκτησες την απόλυτη ελευθερία επικοινωνίας και έκφρασης, έρχεται ο μεγάλος αδελφός που σε παρακολουθεί ασταμάτητα. Βλέπεις μια σελίδα με συγκεκριμένα προϊόντα και αμέσως μετά η οθόνη σου γίνεται χώρος διαφήμισης! Αλίμονο δε σε όποιον δεν συμμορφώνεται προς τας υποδείξεις και ασχολείσαι μόνο με τα σοβαρά προβλήματα που ταλανίζουν τους ανθρώπους. Οι μηχανισμοί διαμόρφωσης της κοινής γνώμης και ελέγχου της καθημερινότητας και των κοινωνικών δομών παραμονεύει!
Πολύ σωστή η απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης για απαγόρευση χρήσης αυτών των μέσων για τα παιδιά μέχρι 16 ετών (ελπίζω να επεκταθεί και στην Κύπρο). Ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα σίγουρα για την υλοποίηση του οποίου πρέπει να βοηθήσουν όλοι: Γονείς, δάσκαλοι, κοινωνία και κάθε εμπλεκόμενος. Πρώτο βήμα η απεξάρτηση των μεγαλύτερων. Δεν είναι δυνατόν να συναντιόμαστε με την παρέα μας για κουβέντα και να έχει προτεραιότητα το φορητό μας τηλέφωνο!
Στο δια ταύτα: Μια γενιά μεγαλώνει χωρίς θετικά πρότυπα. Μια γενιά μεγαλώνει φορτωμένη θλίψη. Μια γενιά που της δίνονται όλα τα αγαθά και ανταποδίδει με αγριότητα αδυσώπητη! Νέοι χωρίς παιδεία κι ας ανοίγουν διαρκώς και ανεξέλεγκτα καινούργια πανεπιστήμια. Και μεταπτυχιακά πολλά μεταπτυχιακά κάποια από τα οποία είναι αμφιβόλου αξίας και ποιότητας! Άνθρωποι φορτωμένοι με πτυχία που είναι κατά βάθος αμόρφωτοι, ενίοτε και αγράμματοι!
Υστερόγραφο: Συναινούμε εκατό φορές την ημερά για να χρησιμοποιηθούν τα προσωπικά μας δεδομένα από τα Μέσα Κοινωνικής δικτύωσης και μετά διαμαρτυρόμαστε για την παραβίαση των προσωπικών μας δεδομένων….
Το έζησα κι αυτό! Το γράφω όπως μου το είπε. Μια φοιτήτρια μου είπε κάποτε: Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς το φορητό (κινητό) μου τηλέφωνο ούτε μια μέρα! Μπορεί να τρελαθώ!
Σήμερα περνώντας από την Κεντρική Πλατεία της Πόλης είδα τα παιδία του 4ου Λυκείου Λάρισας να κάνουν ενημέρωση και να μετρούν την αρτηριακή πίεση και το οξυγόνο σε όποιο περαστικό το επιθυμούσε. Εύγε τους! Θεάρεστη πρωτοβουλία! Υπάρχει κι αυτή η πλευρά μέσα στην μαυρίλα της καθημερινότητας… Η ελπίδα για καλύτερες μέρες δεν πεθαίνει ποτέ…
- Ακαδημαϊκός – Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Από το Μονάγρι Λεμεσού – av.avgoustinοs@gmail.com