«Οπτικοί Μονόλογοι»

Πολυεπίπεδοι άδειοι λεωφόροι, ράβδοι που τέμνονται, κουμπώνουν και συνεχίζουν χωρίς να φαίνεται αρχή.

Γωνίες, περάσματα, διαδρομές, διασταυρώσεις και πορείες σε ένα σύστημα φαινομενικής αταξίας.

Δεν συναντιούνται ποτέ, κι όμως, εδώ, ο χώρος χτίζεται πολλαπλές φορές, σε στρώσεις και μετατρέπεται σε μη-χώρος. Πολλά “εδώ” ταυτόχρονα.

Μπροστά και πίσω. Αρχή και τέλος. Κάθε πορεία ακουμπά σε κάθε άλλο “τέλος”.

Μια διακοπή που συνεχίζεται αλλού. Δεν εξηγεί. Δεν αφηγείται. Ορίζει.

Στο κενό ανάμεσα στις γραμμές, μια μικρή ήττα που παριστάνει την τάξη, αφήνει αυτό που δεν χωρά. Εκεί. Στο κενό.

Φιλελεύθερος