“Serbest dolaşım, barikatlar ortadan kalktığında sağlanacaktır”

Kıbrıs’ın Özgürlüğü için Pankıbrıslı Seferberliği

Son aylarda Kıbrıs sorununa ilişkin tartışmalar yeni barikatların açılması etrafında dönüyor.

«Ελεύθερη διακίνηση θα επιτευχθεί όταν δεν θα υπάρχουν πια οδοφράγματα»

Kıbrıs’ın Özgürlüğü için Pankıbrıslı Seferberliği inisiyatifi, uygulamada “barikat politikasının” Kıbrıs’ın işgalden kurtarılması hedefine çok az katkıda bulunduğuna inanmaktadır.

Aksine, Kıbrıs müzakerelerini saptırmakta ve “işlevsel bir işgal” fikrini teşvik ederek bölünmenin normalleşmesini güçlendirmektedir.

Barikatların açılmasına siyasi düzeyde güven arttırıcı bir önlem olarak yaklaşılırken, daha iyimser olanlar daha fazla geçiş noktasının açılmasını işgale ve bölünmeye karşı bir “darbe” olarak görmektedir.

Ancak özünde, kontrollü hareketin kolaylaştırılması, ayrılık koşullarının kabul edilmesini teşvik etmekte ve sözde “devlet” ile ilişkilerinin pekiştirilmesini güçlendirmektedir. Herhangi bir olumlu insani ve beşeri fayda, siyasi maliyetleri telafi edemez.

Barikarlar konusu karşılıklı güveni teşvik eden bir araç olarak bile potansiyelini açıkça tüketmiştir. Özgür bölge ve işgal altındaki bölgeler arasında kontrollü dolaşıma izin verildiği 20 yıl boyunca Kıbrıs sorununun çözümüne yönelik hiçbir ilerleme kaydedilmemiştir. Türkiye zaman içinde Kıbrıs Cumhuriyeti’nin tek taraflı olarak gösterdiği iyi niyeti, giderek daha aşırı yayılmacı politikalar izleyerek istismar etmiştir.

İşgal ordusunun ara bölgedeki mevzilerini genişlettiğini, Maraş’ı kolonileştirdiğini, sınır bölgelerindeki çiftçileri ve sakinleri tehdit ettiğini, iki devleti “tek çözüm” olarak tanıttığını ve Türkiye’nin öngördüğü “mavi vatan”ı tasvir eden haritalara Kıbrıs’ın tamamını dahil ettiğini tüm dünya görmektedir.

Barikatların açılması kararının arkasında işgalci güç ve Rauf Denktaş yönetimindeki işgalci rejimin olduğunu hatırlamak hayati önem taşımaktadır. Bu hamle, işgalle uzlaşmayı güçlendirmek için hesaplanmış bir girişimdi.

Aynı zamanda, 2000’li yılların başında işgal bölgelerindeki amansız baskıdan bıkarak sokaklara dökülen ve baskıcı rejime meydan okuyarak dikenli telleri yıkmaya hazır olan Kıbrıslı Türk kitleleri pasifize etmeye yönelik bir hamleydi.

Hareket özgürlüğü, hareketi engelleyen barikatlar ortadan kalktığında ve geçiş noktalarında belge ibraz etmeye gerek kalmadığında sağlanacaktır. İşgalci askerlerin, başından beri dayattıkları varlıklarıyla, artık bu topraklardaki insanların hayatlarını belirlemediği bir durumda mümkün olacaktır.

“Kıbrıs’ın Özgürlüğü için Pankıbrıslı Seferberliği” Kıbrıslı Rumlar, Kıbrıslı Türkler, Maronitler, Ermeniler ve Latinlerden oluşan ve Kıbrıs sorununa ilişkin ilkeli tutumlarıyla Ortak Deklarasyon‘a bağlı yurttaşların bir girişimidir. Ortak hedef, bölgesel ve etnik bölünmelerin olmadığı özgür bir vatandır.