Greek Reports (Ελληνικά)

Δεν έχουν πρόβλημα με τον Κοτζιά, μα με την Ελευθερία

Η επίθεση που δέχεται ο Νίκος Κοτζιάς, που δεν είναι Υπουργός Εξωτερικών καμίας χώρας από τον Οκτώβριο του 2018, είναι πρωτοφανής.

Οι «υπερασπιστές του τουρκικού εθνικισμού» στις ελεύθερες περιοχές, πριν ακόμα από το Κραν Μοντανά δεν μπόρεσαν να δεχτούν ότι Ελλαδίτης πολιτικός γνωρίζει περισσότερα πράγματα για το Κυπριακό από όσα οι ίδιοι ή τα κομματικά τους είδωλα, ότι Ελλαδίτης πολιτικός αντιλήφθηκε πως σημασία σε μια λύση του Κυπριακού έχει πρωτίστως ο τερματισμός των τριτοκοσμικών εγγυήσεων και η καθολική αποχώρηση του κατοχικού στρατού, διότι οι ίδιοι είχαν δεχτεί τη νομιμοποίηση της παρουσίας τους και το 2004 –με την ψήφο τους– και πριν και μετά –με τα γραφόμενα ή τις θεωρίες τους.

Ενδεικτικό του πιο πάνω είναι η καταγγελία του ίδιου του Νίκου Κοτζιά στην εκπομπή «Προκλήσεις» και ερωτηθείς από τον Ανδρέα Κημήτρη για Κύπριους πολιτικούς, της δεξιάς και της αριστεράς, που τον καλούσαν να μη θέσει θέμα τερματισμού των τουρκικών (εκεί είναι το πρόβλημα) εγγυήσεων και επεμβατικών «δικαιωμάτων» -αξίωναν και την απόλυσή του από τον Αλέξη Τσίπρα.

Πάνω σε αυτή τη λογική –«να μην τα θέλουμε όλα δικά μας»– στηρίζεται ένα βλακώδες και άγρια αποτυχημένο αφήγημα που διαχέεται από την κυπριακή δεξιά μέχρι την αριστερά, από τα ενδοτικά λόμπι των Αθηνών μέχρι τις «πανελλήνιες» ελίτ, από το Προεδρικό, τον Αναστασιάδη μέχρι τους τραμπούκους του διαδικτύου, από το ΔΗΣΑΚΕΛ μέχρι τους ΕΔΗ και τη «Δέφτερη Ανάγνωση», τον «Πολίτη» και άλλους δημοσιογράφους που την ώρα της συνέντευξης, έψαχναν δηλώσεις του Τσαβούσογλου ή έβλεπαν… Μπιγκ Μπράδερ.

Κάποιοι ακύρωσαν εξ ολοκλήρου τη συνέντευξη –«δεν έχει να προσφέρει κάτι», έγραφε συνεργάτιδα του ΡΙΚ, ακυρώνοντας και τη δουλειά του συναδέλφου της–, άλλοι αποφάσισαν πως ο Κοτζιάς θέλει απλώς να προωθήσει το βιβλίο του, άλλοι πως ψάχνει χειροκροτήματα ανάμεσα στους Ελληνοκύπριους εθνικιστές και πάει λέγοντας. Όλοι αυτοί, που με κομμένη την ανάσα παρακολουθούν συνεντεύξεις του Τσαβούσογλου –ή του παίρνουν συνέντευξη για να καταγγείλει τον Αναστασιάδη– δεν θεώρησαν πως είναι σημαντική η συνέντευξη ενός ανθρώπου που έζησε από κοντά την κατάρρευση του Κραν Μοντανά.

Απέρριψαν εκ προοιμίου το ότι ο τουρκόφιλος (χωρίς εισαγωγικά) Άιντα μετέβη στην Αθήνα και αντί να συναντήσει τον Κοτζιά, έσπευσε στις πρεσβείες της Τουρκίας και της Αγγλίας. Αγνόησαν το ότι ο Ακιντζί δεν διαφοροποιήθηκε ούτε σε ένα θέμα από τους Τούρκους και δεν άκουσαν πως ο Τσαβούσογλου αναφέρθηκε σε λύση συνομοσπονδίας, που δεν διαφέρει από το δικό τους όραμα για τη «νέα Κύπρο».

Οι επιθέσεις, λοιπόν, στον Κοτζιά, δεν είναι επιθέσεις σε έναν πολιτικό που απέτυχε να συμβάλει στην επίλυση του Κυπριακού, επειδή έχουν πόθο για μακρά ειρήνευση στο νησί, μα επιθέσεις στη φιλοσοφία που απορρίπτει την κατοχή, που αμφισβητεί οποιαδήποτε διευθέτηση με τουρκικούς όρους, που δεν ανέχεται έναν συμβιβασμό ο οποίος θα νομιμοποιεί την τουρκική παρουσία στον «βορρά» και την τουρκική παρέμβαση στον «νότο». Το ζήτημα, εν τέλει, δεν είναι ο Κοτζιάς, μα όσοι είναι έτοιμοι να συνυπογράψουν το πείραμα των διαμεσολαβητών, την τουρκοποίηση της Κύπρου, την όποια λύση και ας νομιμοποιούνται έτσι τα εγκλήματα πολέμου της Τουρκίας, η παρουσία στρατού, τα επεμβατικά «δικαιώματα». Και για να το πετύχουν αυτό, έφθασαν στο σημείο να προτιμούν «τουρκικές πηγές» για όσα έγιναν στο Κραν Μοντανά, να αντιλαμβάνονται ως χείριστη τη στάση της Ελλάδας και όχι απλώς να την αντιμετωπίζουν επί ίσοις όροις με το τουρκικό φασιστικό καθεστώς.

Είναι δυνατόν;

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to top button