Greek Reports (Ελληνικά)

Αγώνας ουσίας ενάντια στις επικοινωνιακές παγίδες

  • Ο προεκλογικός τελειώνει εν μέσω ενός οξύμωρου.

Οι εκλογές αφορούν την Ευρώπη, αλλά η συζήτηση επικεντρώθηκε στο εσωτερικό και ιδιαίτερα στο παρελθόν!

Οι ηγεσίες  των δύο κομμάτων (ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ) υιοθέτησαν την γνωστή συνταγή των αλληλοκατηγοριών – με επίκεντρο της διαφωνίας τους για το ποιος έκανε τα χειρότερα! -,  ώστε οι «παραδοσιακοί» κομματικοί να «πειθαναγκαστούν» να επιστρέψουν στο … μαντρί  εκατέρωθεν.

Προσωπικά, προσπάθησα να εμπλουτίσω τον διάλογο με το πώς πρέπει να χειριστούμε τις προκλήσεις ενώπιον μας. Ενόψει της τουρκικής επιδρομής σε εξέλιξη στην Κυπριακή ΑΟΖ που επιβάλλει νηφαλιότητα, άλλοι επέμεναν στο παρελθόν, όπως απαιτούσαν οι   επικοινωνιολόγοι. Η συμπεριφορά τους, ομολογεί εμμέσως, ότι για τις Ευρωτουρκικές σχέσεις και το Κυπριακό, δεν υπάρχει άλλη πρόταση παρά η στρατηγική κόστους στην Τουρκία.  Συμπληρώθηκαν 15 χρόνια από την ένταξή μας στην ΕΕ, αλλά στην Κύπρο, δυστυχώς, επιβιώνει η πεπαλαιωμένη μέθοδος της πόλωσης και έτσι χάθηκε πολύτιμος χρόνος.

Η μέθοδος της πόλωσης απευθύνεται στα χαμηλά ένστιχτα της ανθρώπινης φύσης -για πειθαναγκασμό των πολιτών να «πειθαρχήσουν»- και δεν απευθύνεται στον ορθολογισμό.

Με δεδομένη την απαξίωση προς τους πολιτικούς, η επικοινωνιακή αυτή συνταγή απαιτεί ολοένα και πιο μεγάλη ένταση.  Εν μέσω τέτοιας κατάστασης, απευθύνομαι σε όσους σκέφτονται αν πρέπει να επιλέξουν κάποιον ή … αν «είναι όλοι οι ίδιοι». Σε όλους τους σκεπτόμενους πολίτες, η δημοκρατία δίνει διέξοδο μέσω των εκλογών. Αυτό όμως εξυπακούει την ευθύνη των πολιτών να κάνουν επιλογή μέσω ψηφοφορίας.

Πάντως, ενόσω η τουρκική κατοχή συνεχίζεται, ο αγώνας για ελευθερία συνεχίζεται. Με την Κυπριακή Δημοκρατία στην ΕΕ, οι δυνατότητες είναι σαφώς περισσότερες μέσω της αξιοποίησης όλων των «όπλων» έγκαιρα (π.χ. η καταγγελία που υπέβαλα στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για το έγκλημα του εποικισμού στην Κύπρο έγινε το 2014 και η Κυπριακή Κυβέρνηση … σιωπά). Το  Κυπριακό παραμένει πρώτιστη έγνοια μου στην ΕΕ ως ζήτημα αποχώρησης του τουρκικού στρατού και επικράτησης του κράτους δικαίου της ΕΕ στην Κύπρο. Προς τούτο, εάν εκλεγώ, θα αξιοποιήσω περισσότερο τις σχέσεις μου με Ισραήλ και Αίγυπτο. Στα θέματα της οικονομίας, μόνο ένα πανευρωπαϊκό σύστημα εγγύησης καταθέσεων θα προστατεύσει τον ευάλωτο ευρωπαϊκό νότο και ιδιαίτερα την Κύπρο. Επιπλέον, θα επικεντρωθώ στο τεράστιο ζήτημα για ουσιαστική απονομή της δικαιοσύνης στην Κύπρο. Η απονομή δικαιοσύνης δεν εξαντλείται στην αποτίναξη της κατοχής, αλλά και στην ουσιαστική εφαρμογή της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας π.χ. στην εξάλειψη των παράνομων πρακτικών/όρων που χρησιμοποιούν για δεκαετίες οι τράπεζες, στην ίση μεταχείριση και προστασία των εργαζομένων στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα.

Το κυπριακό κράτος οφείλει να μεριμνά για ουσιαστική απονομή δικαιοσύνης που θα φτάνει μέχρι τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, πρόσφυγες, συνταξιούχους, συνανθρώπους μας με αναπηρίες και ειδικές ανάγκες κ.ά.

Πρόκειται για αγώνα ουσίας ενάντια στις επικοινωνιακές παγίδες.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Back to top button
Close